Ο Μότσαρτ, ο Χάυντν και ο Μπετόβεν στη Βιέννη

Γιατί η Βιέννη και αυτοί οι συνθέτες

Τρεις συνθέτες της Κλασικής περιόδου είναι δεμένοι με τη Βιέννη: ο Γιόζεφ Χάυντν, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Οι μουσικολόγοι τους αποκαλούν Πρώτη Σχολή της Βιέννης, έναν χαρακτηρισμό που επινόησε ο Raphael Georg Kiesewetter το 1834. Ο Φραντς Σούμπερτ προστίθεται μερικές φορές. Δεν ήταν σχολή με την έννοια μιας επίσημης ομάδας διδασκαλίας. Ο Χάυντν και ο Μότσαρτ έπαιζαν μερικές φορές μουσική δωματίου μαζί, και ο Μπετόβεν πήρε μαθήματα από τον Χάυντν. Το όνομα έμεινε, και τα προγράμματα συναυλιών στην πόλη βασίζονται ακόμη σε μεγάλο βαθμό στο έργο τους.

Ο Χάυντν, ο πρεσβύτερος

Ο Χάυντν γεννήθηκε το 1732 και πέθανε στη Βιέννη το 1809. Ξεκίνησε ως χορωδός στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, πέρασε μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του ζωής ως μουσικός διευθυντής της οικογένειας Esterházy και έγινε ο πιο διάσημος συνθέτης της Ευρώπης. Αποκαλείται πατέρας της συμφωνίας και του κουαρτέτου εγχόρδων, και αυτό έχει σημασία για μια συναυλία δωματίου, επειδή το κουαρτέτο εγχόρδων είναι η φόρμα που είναι πιθανότερο να ακούσετε σε έναν χώρο μεγέθους εκκλησίας. Ήταν φίλος και μέντορας του Μότσαρτ και δάσκαλος του Μπετόβεν.

Ο Μπετόβεν στη Βιέννη

Ο Μπετόβεν γεννήθηκε στη Βόννη και μετακόμισε στη Βιέννη σε ηλικία 21 ετών, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Χάυντν. Έγινε γνωστός πρώτα ως βιρτουόζος πιανίστας και σύντομα είχε την υποστήριξη του πρίγκιπα Lichnowsky, του οποίου η χορηγία οδήγησε στα τρία τρίο για πιάνο, το σύνολο Op. 1 του 1795. Η Βιέννη έγινε η βάση του για όλη του τη ζωή. Τα έργα δωματίου του, τα τρίο και τα κουαρτέτα του ταιριάζουν σε ένα μικρό σύνολο σε έναν πέτρινο χώρο. Η μουσική του βρίσκεται στη μετάβαση μεταξύ της Κλασικής και της Ρομαντικής περιόδου.

Οι Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι

Ο Βιβάλντι ήταν Βενετός, όχι Βιεννέζος, αλλά οι Τέσσερις Εποχές εμφανίζονται συχνά στα προγράμματα της Βιέννης και περιλαμβάνονται σε αυτά της Minoritenkirche. Τα τέσσερα κοντσέρτα για βιολί συνέθεσε περίπου το 1718 με 1723 και τα εξέδωσε στο Άμστερνταμ το 1725. Κάθε ένα συνοδεύεται από ένα σονέτο, γεγονός που τα καθιστά πρώιμο παράδειγμα προγραμματικής μουσικής: μπορείτε να ακολουθήσετε την καταιγίδα, το γάβγισμα του σκύλου και το παγωμένο τοπίο μέσα στις νότες. Ο ίδιος ο Βιβάλντι μετακόμισε στη Βιέννη στα τέλη της ζωής του, ελπίζοντας σε βασιλική υποστήριξη, και πέθανε εκεί το 1741.

Δύο ρέκβιεμ

Ορισμένες ημερομηνίες στην Minoritenkirche περιλαμβάνουν ρέκβιεμ για χορωδία και ορχήστρα. Ο Μότσαρτ άρχισε το δικό του στη Βιέννη στα τέλη του 1791 και το άφησε ημιτελές όταν πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Ο Joseph Eybler και στη συνέχεια ο Franz Xaver Süssmayr το ολοκλήρωσαν. Το Γερμανικό Ρέκβιεμ του Μπραμς είναι ένα διαφορετικό έργο: είναι γραμμένο στα γερμανικά, όχι στα λατινικά, είναι ιερό αλλά δεν συνδέεται με τη λειτουργία της εκκλησίας, και διαρκεί 65 έως 80 λεπτά. Η πρώτη μερική εκτέλεσή του πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη την 1η Δεκεμβρίου 1867 και πήγε άσχημα εξαιτίας ενός λάθους στα τύμπανα.

Ο ποιητής στον τοίχο

Η εκκλησία φιλοξενεί ένα μνημείο αφιερωμένο στον Pietro Metastasio, ο οποίος ήταν αυλικός ποιητής στη Βιέννη από το 1729 και πέθανε εκεί το 1782. Οι συνθέτες μελοποιούσαν τα λιμπρέτα του κατά δεκάδες: μόνο το Adriano in Siria μελοποιήθηκε από περισσότερους από 60 από αυτούς. Ο Μότσαρτ χρησιμοποίησε ένα παλαιότερο λιμπρέτο του Metastasio, ουσιαστικά ξαναγραμμένο, για την La clemenza di Tito. Το ανάγλυφο περιγράφεται συνήθως ως απεικόνιση του Μότσαρτ και του Χάυντν ανάμεσα σε εκείνους που συγκεντρώθηκαν γύρω από τον ετοιμοθάνατο ποιητή. Είτε αναγνωρίζετε τα πρόσωπα είτε όχι, το μνημείο συνδέει την εκκλησία με τον κόσμο της βιεννέζικης όπερας.

Διαβάστε στη συνέχεια: Minoritenkirche Βιέννης: τι να δείτε

Βραδιά μουσικής δωματίου ή βραδιά χορωδίας

Επιλέξτε με βάση τη μορφή. Μια βραδιά μουσικής δωματίου, όπως ένα κουιντέτο εγχόρδων ή ένα σύνολο βιολοντσέλων, είναι οικεία και αποδίδεται όμορφα σε έναν γοτθικό ναό. Μια βραδιά χορωδίας με ορχήστρα, όπως ένα ρέκβιεμ, είναι μεγαλύτερη και πιο επίσημη, και το πρόγραμμα το αναφέρει. Οι εποχιακές βραδιές το Πάσχα, την Advent, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά έχουν τη δική τους ατμόσφαιρα. Η σελίδα κρατήσεων για κάθε ημερομηνία αναφέρει τους ερμηνευτές και τα έργα όπου έχουν ανακοινωθεί, οπότε χρησιμοποιήστε την για να αποφασίσετε, και θεωρήστε τους δύο ή τρεις πρώτους τίτλους ως ένδειξη.

Για ποιους δεν είναι

Αν θέλετε ένα συγκεκριμένο διάσημο έργο εγγυημένα μια συγκεκριμένη βραδιά, μια συναυλία σε εκκλησία με μεταβαλλόμενο πρόγραμμα μπορεί να μην σας ταιριάζει. Αν θέλετε σκηνοθεσία όπερας, κοστούμια ή δείπνο, αυτή δεν είναι η μορφή. Και αν δεν σας αρέσουν τα έγχορδα σε έναν αντηχητικό χώρο, μια πέτρινη εκκλησία δεν θα σας μεταπείσει. Το πρόγραμμα είναι η μεταβλητή εδώ. Ο χώρος, ο γοτθικός θόλος και το μωσαϊκό, είναι οι σταθερές, οπότε κάντε την κράτηση για το περιβάλλον όσο και για την παρτιτούρα.