← Κλασικές Συναυλίες στη Minoritenkirche επισκόπηση

Το μωσαϊκό

Το μωσαϊκό του Μυστικού Δείπνου στη Βιέννη

Ένα μωσαϊκό αντίγραφο του Μυστικού Δείπνου του Λεονάρντο, σε φυσικό μέγεθος, κρέμεται στη Minoritenkirche της Βιέννης: ποιος το έφτιαξε, γιατί σε μωσαϊκό και πώς έφτασε στην εκκλησία.

Με Minoritenkirche Wien · τελευταίος έλεγχος στοιχείων

Κλείστε θέση στη Minoritenkirche ↗

Γρήγορη απάντηση

Η Minoritenkirche φιλοξενεί ένα μωσαϊκό αντίγραφο του Μυστικού Δείπνου του Λεονάρντο σε φυσικό μέγεθος, πλάτους περίπου 9 μέτρων, φτιαγμένο από τον Ρωμαίο μωσαϊκοποιό Giacomo Raffaelli. Παραγγέλθηκε υπό ναπολεόντεια κυριαρχία, ολοκληρώθηκε μετά την πτώση του Ναπολέοντα, αγοράστηκε από τον Αυστριακό αυτοκράτορα και δόθηκε στην εκκλησία, όπου τοποθετήθηκε τη δεκαετία του 1840.

Τι βλέπετε μπροστά σας

Το μεγάλο μωσαϊκό αντίγραφο του Μυστικού Δείπνου στον τοίχο της Minoritenkirche, μέσα σε ένα ανοιχτόχρωμο πλαίσιο γοτθικού ρυθμού δίπλα σε λευκή πέτρα
Το μωσαϊκό αντίγραφο του Μυστικού Δείπνου στον τοίχο της Minoritenkirche · Photo: Yair Haklai, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Σε έναν πλαϊνό τοίχο της εκκλησίας κρέμεται ένα αντίγραφο του Μυστικού Δείπνου του Λεονάρντο ντα Βίντσι σε φυσικό μέγεθος, φτιαγμένο όχι με χρώμα αλλά με μωσαϊκό. Έχει διαστάσεις περίπου 9,18 επί 4,47 μέτρα και βάρος περίπου 20 τόνους. Βρίσκεται μέσα σε πλαίσιο γοτθικού ρυθμού, με το μακρύ τραπέζι να απλώνεται σε όλο το πλάτος και τον Χριστό στο κέντρο, όπως στο πρωτότυπο του Μιλάνου. Εντοπίζεται εύκολα με το βλέμμα όσο περιμένετε να αρχίσει η μουσική.

Γιατί να το αντιγράψετε σε μωσαϊκό

Το πρωτότυπο είναι η τοιχογραφία του Λεονάρντο στη Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε στο Μιλάνο, φτιαγμένη με τέμπερα σε στεγνό τοίχο και όχι με νωπογραφία. Η μπογιά άρχισε να φθείρεται λίγο μετά την ολοκλήρωσή της, και μέχρι το 1556 ο βιογράφος Βάζαρι περιέγραφε ένα συνονθύλευμα από λεκέδες. Ένα αντίγραφο σε μωσαϊκό ήταν προορισμένο να αντέξει στον χρόνο. Το λεξικό καλλιτεχνών του πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ διατυπώνει την ιδέα ξεκάθαρα: το πρωτότυπο του Λεονάρντο ήταν ήδη σοβαρά κατεστραμμένο, και το αντίγραφο έπρεπε να παραμείνει άφθαρτο, γι' αυτό και φτιάχτηκε ως μωσαϊκό, αλλά στις διαστάσεις του πρωτοτύπου.

Ο μωσαϊκός

Ο Giacomo Raffaelli γεννήθηκε στη Ρώμη το 1753 και εκπαιδεύτηκε εκεί. Εργάστηκε αρχικά ως γλύπτης και μόνο αργότερα ως μωσαϊκός. Το 1804 κλήθηκε στο Μιλάνο για να διευθύνει μια σχολή μωσαϊκού. Εκεί φιλοτέχνησε τον Μυστικό Δείπνο βασισμένος σε ένα ζωγραφικό αντίγραφο του Giuseppe Bossi, το οποίο ο Bossi είχε ολοκληρώσει το 1808 ή το 1809. Το λεξικό χρονολογεί το ίδιο το μωσαϊκό στο 1810 έως το 1817, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ότι άρχισε περίπου το 1806 και ολοκληρώθηκε έως το 1814, επομένως τα ακριβή έτη ποικίλλουν ανάλογα με την πηγή. Ο Raffaelli πέθανε στη Ρώμη το 1836.

Η διαταγή του Ναπολέοντα

Το Μιλάνο βρισκόταν υπό ναπολεόντειο κυριαρχία όταν ανατέθηκε το έργο. Κάποιες πηγές αποδίδουν την παραγγελία στον ίδιο τον Ναπολέοντα, άλλες στον θετό γιο του, Εζέν ντε Μποαρναί. Όπως και να έχει, το μωσαϊκό ήταν ημιτελές όταν ο Ναπολέων παραιτήθηκε. Με την πτώση της αυτοκρατορίας του, το Μιλάνο πέρασε ξανά στους Αυστριακούς, και ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ αγόρασε το ημιτελές έργο. Αυτή η αλλαγή ιδιοκτήτη είναι ο λόγος που ένα μωσαϊκό παραγγελθέν στο Μιλάνο κατέληξε στη Βιέννη.

Από το Μιλάνο στη Βιέννη

Μια κοντινή λεπτομέρεια από το μωσαϊκό του Μυστικού Δείπνου, που δείχνει αρκετούς αποστόλους με πράσινους, κόκκινους, πορτοκαλί και μπλε χιτώνες να γέρνουν ο ένας προς τον άλλο πάνω από το τραπέζι
Λεπτομέρεια από το ψηφιδωτό: οι απόστολοι με πολύχρωμους χιτώνες γύρω από το τραπέζι · Photo: Alberto Fernandez Fernandez, CC BY 2.5, via Wikimedia Commons

Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, ο Αυτοκράτορας Φραντς διέταξε να μεταφερθεί το μωσαϊκό από το Μιλάνο στη Βιέννη. Έφτασε σε κομμάτια και αποθηκεύτηκε αποσυναρμολογημένο σε μια αποθήκη του Belvedere, του παλατιού που προοριζόταν να το φιλοξενήσει. Αποδείχθηκε όμως πολύ μεγάλο για το κτίριο. Το μωσαϊκό περίμενε εκεί για χρόνια, γιατί ένα έργο 9 μέτρων σε πλάτος και 20 τόνων σε βάρος δεν είναι εύκολο να τοποθετηθεί. Ένας τοίχος εκκλησίας ήταν πιο κατάλληλος.

Μέσα στην εκκλησία

Ο διάδοχος του Φραντς, αυτοκράτορας Φερδινάνδος Α΄, χάρισε το μωσαϊκό στην ιταλική κοινότητα που κατείχε τη Minoritenkirche. Τοποθετήθηκε στον τοίχο μεταξύ 1845 και 1847, και σύμφωνα με το wiki ιστορίας της Βιέννης, ο αυτοκράτορας κάλυψε το κόστος. Το πλαίσιο γοτθικού ρυθμού σχεδιάστηκε από τον August von Stäche ώστε να ταιριάζει με το μεσαιωνικό περιβάλλον. Το δώρο είχε λογική: ο ναός ήταν η ιταλική εθνική εκκλησία, και το έργο ήταν αντίγραφο ενός ιταλικού αριστουργήματος από Ιταλό καλλιτέχνη. Έκτοτε κρέμεται εκεί, και αποτελεί το πιο γνωστό αντικείμενο της εκκλησίας.

Να το δείτε σε συναυλία

Η φωτογράφιση στο εσωτερικό δεν επιτρέπεται κατά τη διάρκεια των συναυλιών, οπότε κοιτάξτε αντί να τραβάτε φωτογραφίες. Η καλύτερη στιγμή είναι τα λεπτά πριν ξεκινήσει η μουσική, όταν η εκκλησία είναι φωτισμένη και εσείς έχετε ήδη καθίσει. Αν θέλετε να δείτε το μωσαϊκό από κοντά, ρωτήστε την εκκλησία για τις δικές της ρυθμίσεις επισκέψεων, που είναι ξεχωριστές από το εισιτήριο της συναυλίας. Το πρωτότυπο στο Μιλάνο είναι το άλλο μισό της σύγκρισης, και το Μιλάνο τηρεί τους δικούς του κανόνες για να το δει κανείς. Το αντίγραφο της Βιέννης είναι αυτό κάτω από το οποίο μπορείτε να καθίσετε ενώ παίζουν τα έγχορδα.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος έφτιαξε το μωσαϊκό του Μυστικού Δείπνου στη Βιέννη;

Ο Giacomo Raffaelli, Ρωμαίος μωσαϊκοποιός που διηύθυνε σχολή μωσαϊκού στο Μιλάνο, βασισμένος σε ένα ζωγραφισμένο αντίγραφο του Giuseppe Bossi.

Πόσο μεγάλο είναι;

Περίπου 9,18 επί 4,47 μέτρα και βάρους περίπου 20 τόνων.

Μπορώ να το φωτογραφίσω κατά τη διάρκεια της συναυλίας;

Όχι. Η φωτογράφιση στο εσωτερικό, το φλας και η βιντεοσκόπηση δεν επιτρέπονται στις συναυλίες.

Κλείστε θέση στη Minoritenkirche ↗

Πηγές

  1. Institut für Archäologien, Innsbruck: Raffaelli, Giacomo
  2. Wien Geschichte Wiki: Minoritenkirche
  3. The Last Supper, Leonardo da Vinci (Wikipedia)
  4. Minoritenkirche, Vienna (Wikipedia)
Κλείστε θέση στη MinoritenkircheΔωρεάν ακύρωση έως 24 ώρες πριν · πληρωμή αργότερα