Viyana Minoritenkirche: neler görülmeli

Kiliseye kısa bir bakış

Minoritenkirche, Viyana'nın birinci bölgesi Innere Stadt'taki Minoritenplatz'da yer alır. Latincede fratres minores olarak bilinen Fransisken rahipler Minoritler tarafından Fransız Gotik üslubunda inşa edilmiştir. Doğu Avusturya'nın ilk Gotik kiliselerinden biri olup ortaçağ siluetini hâlâ korur: yüksek bir çatı, ince bir kule ve oymalı bir ana portal. Resmî adı İtalyan Ulusal Kar Meryem Kilisesi'dir. Bu ikinci ad, tarihinin sonraki bir bölümünden gelir ve aşağıdaki rehber her iki adı da takip eder. Konser ziyaretçileri faal bir kilisenin konukları olarak girerler, dolayısıyla bina akşam saatlerinde kendi ayin ritmini sürdürür.

Keşişler geliyor

Minoritler 1224'te Viyana'ya çağrıldı ve yeni şehir surlarının yakınında küçük bir manastır ile bir şapel inşa ettiler. 1260'lar ve 1270'lerdeki şehir yangınlarının ardından, Bohemya Kralı II. Ottokar daha büyük bir kilisenin temel taşını attı. Şapel onun yanında korundu ve daha sonra genişletildi. 1596 ile 1620 arasında kilise Protestan ibadetine hizmet ederken, rahipler manastırlarının odalarında Ayin'i söylemeye devam ettiler. Manastırın kendisi 1892'den itibaren yıkıldı, ancak kilise ondan daha uzun yaşadı. Rahipler ayrıldıktan çok sonra bile kilise tarikatın adını korudu. İlk şapel 1251'de kutsandı ve daha sonra genişletilerek Azize Catherine'e adandı.

Aşamalar hâlinde inşa edilmiş bir kilise

İnşaat nesiller boyu sürdü. Doğu ucuna eklenen Ludwig korosu, 1316 ile 1328 yılları arasında inşa edildi ve 14. ile 15. yüzyıllarda mezar yeri olarak hizmet verdi. Ana portal yaklaşık 1350 yılından kalmadır ve kilisenin o tarihte tamamlandığı söylenir. Ludwig korosu 1780'lerdeki yeniden inşa sırasında yıkıldı ve uzun koronun temel duvarları 1980'lerde yeraltı demiryolu inşa edilirken yeniden bulundu. Yani gördüğünüz kilise, eksik bir ucu olan ortaçağ yapısıdır ve eksik olan uç da hikâyesinin bir parçasıdır. Ortaçağ kiliseleri sıklıkla bu parça parça yöntemle inşa edilirdi; önce nef, sonra koro. Dük IV. Rudolf, 1340 ile 1400 yılları arasında kilise ve manastırın yeniden inşasını destekledi.

Ana giriş kapısı

Yaklaşık 1350 yılına tarihlenen merkezî batı portalı, buradaki en tanınmış Orta Çağ oymacılığı eseridir. Tasarımı, Avusturya'da ender görülen bir Fransız modelini izler ve Jacobus Parisiensis adlı bir rahibe, yani Parisli James'e atfedilir. Tympanon'da yas tutan kadınlar ve bir askerin yer aldığı bir çarmıha gerilme sahnesi vardır; her iki yandaki sövelerde de figürler durur. Yüzler ince uzun, kıvrımlı giysiler ise zariftir; bu yüzden sanat tarihçileri eseri üslup bakımından Fransız olarak değerlendirir. Dışarıda yalnızca tek bir şeye bakacak vaktiniz varsa, buraya bakın. Sanat tarihçileri bu üslubu, yaklaşık 1360'a kadar faaliyet gösteren bir Minorit atölyesiyle ilişkilendirir. Merkezî sütunun üzerinde ise çocuğuyla birlikte Meryem Ana durur.

Kule ve kuşatmalar

Doğu ucunun önünde yüksek, ince bir kule yükselir ve bugün alçak, düz bir çatı taşır. Her zaman böyle değildi. 1529'daki ilk Osmanlı kuşatmasında savunmacılar kuleyi gözetleme noktası olarak kullandı ve Osmanlı topları tepesini uçurdu. 1623'te onarıldı ve 1683'teki ikinci kuşatmada tacını yeniden kaybetti. O yıllardan kalma iki gülle, 1875'te bir hatırlatma olarak ana portalın üzerindeki duvara yerleştirildi. Cepheye bakın, onları hâlâ görebilirsiniz. Kule ince ve yüksektir ve kiliseyi birinci bölgenin çatıları arasında seçmenin en kolay yollarından biridir.

İtalyan ulusal kilisesi

1780'lerde İmparator II. Joseph Minorit tarikatını başka bir binaya taşıdı ve kiliseyi Viyana'daki İtalyan cemaatine verdi. Cemaat, yerleştirdikleri altar resminden — Roma'da saygı gören bir imgenin kopyasından — esinlenerek kiliseye Maria Schnee, yani Kar Meryem'i adını verdi. Kilise ayrıca yeniden düzenlendi. Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg barok unsurları kaldırdı, Ludwig korosunu yıktı ve doğu ucunu düz bir tonozla kapattı. Bu, dışarıdan bu kadar ortaçağ görünen bir kilisenin içeriden neden bu kadar sade ve berrak göründüğünü açıklar. Resmî adı Maria Schnee kaldı, ancak meydandaki ad Minoritenkirche'dir. Rahip Clemens Maria Hofbauer kiliseyi 1808'den 1813'e kadar yönetti.

Salonun içi

İçerisi, aynı yükseklikte üç nefli bir salon kilisesidir; sütun başlığı olmayan demet sütunlardan yükselen kaburgalı tonozlara sahiptir. Ajurlu pencerelerden bazıları ortaçağdan kalma özgün eserlerdir. Meryem'in taş bir figürü olan Madonna della Famiglia yaklaşık 1350 tarihlidir. Yüksek altar, Hetzendorf'un neo-Gotik eseridir. Duvarlarda soylu ailelerin boyalı armaları yer alır. Sade, yüksek bir mekândır ve taş, ona konser dinleyicilerinin bahsettiği o yankıyı kazandırır. Yukarı bakın ve tonozun kaburgalarını sütundan sütuna takip edin. Altar panosu, Roma'daki Santa Maria Maggiore'de saygı gören Maria Schnee imgesinin bir kopyasıdır.

Son Akşam Yemeği mozaiği

Yan duvarlardan birinde, Leonardo da Vinci'nin Son Akşam Yemeği'nin yaklaşık 9 metre genişliğinde, gerçek boyutlu bir mozaik kopyası asılıdır. Napolyon yönetimi altında Roma mozaik sanatçısı Giacomo Raffaelli tarafından yapılmış, ancak Napolyon'un düşüşünden sonra tamamlanmış, Avusturya imparatoru tarafından satın alınmış ve daha sonra bu kiliseye bağışlanmıştır. 1840'larda duvara yerleştirilmiştir. Binadaki en çarpıcı tek eserdir ve bu sitede tarihleri ve boyutlarıyla eksiksiz kendi rehberi vardır. Bu sayfa yalnızca ona işaret eder. Yerleştirilme masrafını I. Ferdinand karşılamıştır.

Sonraki: Viyana'daki Son Akşam Yemeği mozaiği

Metastasio anıtı

Karşı duvarda, heykeltıraş Vincenzo Luccardi'nin Viyana saray şairi Pietro Metastasio için yaptığı mermer anıt durur. Metastasio, 1729 ya da 1730'da saray şairi olarak Viyana'ya gelmiş ve 1782'de orada ölmüştür. Librettoları birçok besteci tarafından bestelenmiştir; bu yüzden bir şairin anıtı, bugün konserlerin verildiği bir kiliseye yakışır. Anıtın üzerindeki bir rölyefin, yas tutanlar arasında Mozart ve Haydn'ın da bulunduğu bestecileri gösterdiği söylenir. Şairin kendisi başka bir Viyana kilisesinde gömülüdür. Anıt 1855'te dikilmiştir. Merkezdeki rölyefte, ölmekte olan şairi kutsayan Papa VI. Pius görülür.

Minoritenplatz ve oraya giden yol

Dışarıdaki meydan, Viyana'nın en eski kamusal meydanlarından biridir. Saraylarla çevrilidir ve 1 numarada Avusturya Devlet Arşivleri bulunur. Meydandaki küçük anıtlar ressam Rudolf von Alt, rahip Clemens Maria Hofbauer ve siyasetçi Leopold Figl'ı onurlandırır. Kilise Innere Stadt'ta yer alır, bu nedenle çoğu merkezi otel kısa bir yürüyüş ya da kısa bir yolculuk mesafesindedir. Güzergâhınızı seyahat edeceğiniz gün için şehrin toplu taşıma güzergâh planlayıcısıyla planlayın ve kapılar açılmadan önce meydanda yürümek için zaman ayırın. Meydanın bu sitede kendi rehberi vardır. 15. yüzyılda kurulan Devlet Arşivleri, 1901 tarihli bir binada yer alır.

Bu kimin için değil

Bu rehber bir kiliseyi anlatır ve rezervasyon bir konser içindir. Binanın rehberli tarih turunu istiyorsanız, bu bilet o değildir; çünkü giriş yalnızca konser içindir ve içeride fotoğraf çekmeye izin verilmez. Mozaği konser olmadan gün ışığında görmek istiyorsanız, kilisenin kendi ziyaret düzenlemelerine bakın; çünkü bunlar bu bilete dahil değildir. Yalnızca Gotik mimariyle ilgileniyorsanız, bir yürüyüş turunu tercih edebilirsiniz. Amaç konsersa, bina da beraberinde gelir. Kilisenin ziyaret saatleri kilisenin kendi işidir, bu yüzden oraya sorun.